zaterdag 21 januari 2017

Gladde paden in winters decor

Het zijn vandaag niet de km's die tellen (17,5 km) of klimmeters  (166), het is de ondergrond die het zwaar maakt. Flinke stukken van onze heideroute zijn behoorlijk glad. We zoeken grip langs de randen van het bandenspoor.
Het decor is prachtig. De heide is bedekt met 10 cm sneeuw. Het zonnetje schijnt. De thermometer schommelt rond het vriespunt.
Bij de Koningsweg pikken we Berna op. Zij heeft haar eigen groep verlaten. Ons
tempo past beter. We lopen naar de Eerbeekseweg, en pakken de klim terug naar het Rozendaalse Veld. We dreigen even onder de 15 km te blijven, maar het lusje met de Zwarte Bulten brengt ons toch naar ruim 17. Het is genoeg voor nu, met de trail van zaterdag en pittige fartlek van donderdagavond (14 km) nog in de benen. Heerlijke ochtend. 

zaterdag 14 januari 2017

It giet oan ...

Peter, Herma, Driss, Jan Albert op eerste rij.
Vrijdagavond 22.20 uur stuurt de organisatie een waarschuwing. Staatsbosbeheer kan nog een streep halen door de Drents Friese Wold-trail. Een aantal signalen staat op oranje. Wind, sneeuw, regen. Toch:  It giet aon!!!!
Een ciko-delegatie van 5 meldt zich om kwart voor 10 in Appelscha. Er ligt wat sneeuw. De lucht is grijs. Ik heb een hutkoffer kleren bij me. Het wordt een enkele tight, lange thermo, ciko-jack en twee buffs. De sfeer is ontspannen op het pleintje voor de uitvalsbasis, de plaatselijke voetbalclub. Een fotograaf kiekt ons, voor onze achterban.
In
kleine groepjes starten we, om zo ruimte op de paden te creëren. Driss en Jan Albert zijn direct weg; Peter hou ik in het vizier en ga hem na enkele km's voorbij. Het begint al snel te hagelen en sneeuwen. Om niet meer te stoppen!
De eerste km's tellen venijnige heuveltjes Qua hoogtemeters stelt het niks voor; de modder maakt het lastig lopen. Modder, de Trail is een lang modderpad! Bij het Canada-meer (?) moet ik tot mijn knieën door het water. Goed de sokken zijn nu nat, ik ontwijk geen plassen meer. Ik ga nog wel een keer op mijn plaat.
Wij
lopen tot km 11 nog beschut in het bos, daarna wacht ons hei. De natte sneeuw dringt door het jack, de handschoenen zijn nat. De omgeving is prachtig; witte heide, omgevallen bomen, plassen, heideschapen en runderen. Op km 19 pak ik nog een verkeerd pad, maar daarna wacht 2 km zandvlakte. Het lijkt een sneeuwveld, het sneeuwt volop. Ik blijf bij een groepje.
De laatste km's terug in het bos zijn zwaar. Ik moet voor het eerst even wandelen op de klimmetjes. Toch komt de finish eerder dan verwacht. Ik klok 2.43 u op 25,2 km, amper 150 hoogtemeters. Dik tevreden, ik had vooraf 3 uur in gedachten. Ik heb zo'n beetje 10 km/u gelopen. Herma (15 km)  wacht in de kantine. Jan Albert en Driss staan onder de douche. Als ik klaar ben komt Peter.
We snacken soep, broodje worst én bal en bier. Even bijkomen. Ontspannen, heerlijke sfeer; prachtige trail.

zaterdag 7 januari 2017

Witte 4 Parken-editie onder code oranje

Arnhem is bedekt onder een dun laagje sneeuw. Het is een prachtig decor voor groep 5's Nieuwjaarsloop, dit keer de winterse editie van de  4 Parken City-trail. Code oranje houdt Nederland binnen; toch melden zich 12 lopers voor deze tocht. Vertrekpunt is huize Driss, waar het in de keuken al een beetje naar soep ruikt. 
We starten met de laatste meters van de officiële loop richting zwembad Klarenbeek. 
Het park Klarenbeek heeft geen verrassingen, wél klimmeters. Peter heeft de route in zijn Garmin; Jan Albert, Michiel en ik in onze hoofden. Op Hoogte 80 schieten we een foto. Voor later.
Iedereen
is enthousiast, want direct al lopen we op minder bekende/onbekende paadjes op bekend terrein. Het rondje om Braamberg bijvoorbeeld. In Sonsbeek beklimmen we de eerste keer Belvédère, en zetten koers richting Zijpendaal.
Het is af en toe zoeken naar de route, maar het lukt. We lopen nagenoeg de officiële route. Het is prachtig, en ook hier onbekende (jazeker dit is een pad!) paadjes. We klimmen en dalen. In park Gulden Bodem is het echt zoeken. We komen hier anders nooit.
Nancy is de verrassing bij kasteel Zijpendaal met thee, koek en noten. Zij heeft dik driekwartier staan blauwbekken. Hulde. We nemen de tijd voor de thee.
De laatste km's herbergen nog enkele 'onzinnige' klimmetjes. In Sonsbeek doen we voor de tweede keer Belvédère aan: trappen op en af. Driss voert ons ten slotte off route, mét extra klimmetjes, naar zijn huis. Daar wacht ons koek, zopie en die heerlijke linzensoep.
De TomTom geeft 15,5 km met 351 hoogtemeters. Mooie ochtend!
En pas dan begint het te ijzelen ...

donderdag 5 januari 2017

Serieuze start van 2017

Fartlek
3x3000
 Een serieuze start van 2017 : Gerrie's fartlek op dinsdag (12 km)  en vanavond in de vrieskou 3 keer rond Sonsbeek (15 km). 

Peters debuut als trainer, met Marlies thuis als regisseur op de bank. En het trouwe voetvolk doet wat de trainer zegt ...

zondag 1 januari 2017

zaterdag 31 december 2016

Update december: afsluiting 2016 in stijl

December is een mooie afsluiting van 2017. In totaal 154 km verdeeld over 12 'activiteiten'. Natuurlijk springt de StuwwalTrail er uit. Maar zeker ook de duurlopen op zaterdag zijn 'plaatjes' van december, altijd een 'onsje meer'.
2017 noteert in totaal 1.507 km, weer minder dan 2015 (1.670 km). Met aftrek van blessurremaanden januari (0) en februari (75) toch nog een prima jaar. Het grafiekje Jaartotalen is duidelijk. Minder km's, ten opzichte van 2011 zelfs 1.000 km's minder!
Ik streef naar minimaal 35 km per week, 140 km per maand. Dat lukt in zeven van de tien maanden. In juni en juli valt de vakantie. In november vergt werk en verbouwing veel tijd.

Een onsje meer én oliebollen

Natuurlijk wordt het een onsje meer ... We pakken op de laatste dag van 2016 bijna 20 km. De route voert over de hei. Zeker, het is mooi. Op enkele plekken is het hoge gras wit. Het zonnetje blijft helaas weg; de mist maakt het soms mystiek.
 Met oliebollen op De Valk in het vooruitzicht melden zich acht lopers, met Edwin en Arno als dwaalgast. Al op de Beukenlaan gaat de turbo erop, waardoor ik na 1 km moet ingrijpen! Het is een rustige duurloop!
We lopen via het Kerkpad naar de Tunnekesweg. Onderweg terug langs de bosrand maakt een mountainbiker het pad vrij ... het is Nancy. Een onverwachte ontmoeting.
De zandvlakte is met de vorst prima beloopbaar, makkelijker dan de soms spiegelgladde fietspaden.
Op de laatste klimmetjes bij kasteel Rozendaal gaat het moeizaam. Spelen de Grimbergens van vrijdagavond parten?  De groep wacht keurig op de achterblijver.
Op De Valk staat Driss. Komt hij op de oliebollen af? Volgende week is hij gastheer. En waar is Marlies? Zij had ons eerder verwacht, maar ja, dat onsje ... Cordien verwent ons met oliebollen, appelflappen en warme thee. Allemaal keurig uitgestald op een campingtafeltje. Een mooie afsluiting van het loopjaar 2016.